De Heer is mien Heeder,
ik sall gien Krök lieden;

wor He mi weid't,
dor is dat reinste Botterland;
He günnt mi alltied 'n Drüpp koll Water,
He verquickt mien Seel;
He leid't mi alltied de rechte Padd:
dor steiht He mit sien Naam liek för.

Un wenn ik ok hendaal mutt
bet dorhen wor dat pikkedüster is,
ik heb gien Nood, Du büst bi mi;
ok wenn Du mi sehrdeist, hest Du mi leev.
Du nögst mi an Dien Tafel
un all, de tegen mi bünt, mutten tokieken.

Du geihst mit mi um,
as wenn ik'n Könenk was,
un güttst mi de Beeker vull bet boven hen.

Nix as Goods sall ik unnerfinnen
all mien Leven lang
un ik holl mien Verbliev
in Gotts Huus allmiendaag
un för all Tieden.